Odpowiedź na interpelację w sprawie dostępności hormonalnych środków antykoncepcyjnych w Polsce
Odpowiadając na interpelację pani poseł Izabelli Sierakowskiej, przesłaną przy piśmie z dnia 18 marca br. (znak: SPS-0202-1592/99), dotyczącą dostępności hormonalnych środków antykoncepcyjnych, uprzejmie informuję, że rząd polski podejmuje działania mające na celu zapewnienie kobietom pełnego dostępu do informacji, poradnictwa i usług w zakresie planowania rodziny, zgodnie z postanowieniami dokumentów końcowych konferencji organizowanych pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych. Tak jak informowaliśmy panią poseł w odpowiedzi na interpelację w sprawie edukacji seksualnej oraz upowszechniania w Polsce wiedzy na temat planowania rodziny, aktualnie dokonywane jest podsumowanie wniosków z trzyletniej realizacji projektu ˝Promocja zdrowia matki i dziecka, ze szczególnym uwzględnieniem planowania rodziny˝, którego długoterminowym celem jest poprawa stanu zdrowia matki i dziecka oraz zmniejszenie częstości nieplanowanych ciąż poprzez poprawę jakości opieki w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i usług w zakresie planowania rodziny, w tym informacji, edukacji i komunikowania. Dążąc do zapewnienia polskim kobietom możliwości korzystania z bezpiecznych, skutecznych, przystępnych finansowo i akceptowanych metod planowania rodziny, Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej stoi na stanowisku, że decyzje dotyczące płodności oraz potencjalne metody regulacji poczęć powinny być świadomie podejmowane przez zainteresowane osoby. W związku z tym za niezbędne uznajemy przede wszystkim szerokie upowszechnienie wiedzy w zakresie planowania rodziny. Antykoncepcja jest jedną z metod możliwą do zastosowania w celu uniknięcia niepożądanej ciąży. W Polsce znane i dostępne są różne środki antykoncepcyjne, których nabycie nie zawsze uzależnione jest od recepty lekarza - ich koszt jest zróżnicowany. Natomiast, zgodnie z opinią specjalisty krajowego w dziedzinie położnictwa i ginekologii, stosowanie środków hormonalnych o działaniu antykoncepcyjnym nie jest obojętne dla zdrowia kobiety i wymaga indywidualnego dostosowania tego rodzaju terapii. Zgodnie z doniesieniami zawartymi w publikacjach specjalistycznych, stosowanie antykoncepcji hormonalnej zwiększa ryzyko zgonu wśród kobiet palących papierosy (RCGP Study, Lancet 1, 1981, 541). Wyniki badań naukowych wskazują także, że u kobiet stosujących antykoncepcję doustną występuje wzrost zachorowań na choroby zakrzepowo-zatorowe (Lancet, 1994, 344, 1390) oraz podwyższone ryzyko raka piersi (Lancet, 1996, 347, 1713) i raka szyjki macicy (Lancet, 1994, 344, 1390). Z tego względu antykoncepcja hormonalna musi być stosowana pod kontrolą lekarza specjalisty, do którego należy także dostarczenie kobiecie informacji na temat stopnia ryzyka i komplikacji wiążących się ze stosowaniem tego rodzaju terapii. Odnosząc się do problemu odpłatności za hormonalne środki antykoncepcyjne informuję, że problem ten regulują postanowienia ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU nr 28, poz. 153 z późn. zm.). Na mocy tej ustawy wszyscy obywatele, którzy są objęci ubezpieczeniem społecznym lub posiadają uprawnienia do bezpłatnych świadczeń medycznych, mają zagwarantowany równy dostęp do leków refundowanych. Wielkość środków finansowych, które można przeznaczyć na refundację leków i artykułów sanitarnych, powoduje, że nie wszystkie oczekiwania w tym względzie mogą być spełnione, bowiem od kilku lat kwoty przeznaczone na refundację leków są o kilkadziesiąt procent za niskie w stosunku do istniejących potrzeb. Zgodnie z postanowieniami ustawy minister zdrowia i opieki społecznej zobowiązany jest do okresowych publikacji wykazów leków objętych refundacją. Wykazy te są analizowane i korygowane raz w roku. Każdorazowo zmiany na listach leków objętych refundacją są szeroko dyskutowane i poddawane szczegółowej analizie medycznej i ekonomicznej. Obowiązujący wykaz leków refundowanych został opracowany w efekcie uzgodnień z szerokim gremium specjalistów z różnych dziedzin medycyny, choć przepisy ustawy obligują ministra zdrowia i opieki społecznej do zasięgnięcia opinii Naczelnej Izby Lekarskiej i Naczelnej Rady Aptekarskiej. Leki refundowane w zależności od znaczenia terepeutycznego podzielone zostały na: - leki podstawowe, wydawane po wniesieniu opłaty ryczałtowej (2,50 zł), - leki uzupełniające, wydawane po wniesieniu opłaty w wysokości 30% lub 50% ceny leku (z uwzględnieniem limitu ceny leku), - leki stosowane w niektórych chorobach przewlekłych. Do wykazu leków z 30% odpłatnością wprowadzono trzy preparaty antykoncepcyjne: microgynon, rigevidon i stediril. Wymienione środki stosowane są zarówno w antykoncepcji, jak i w leczeniu hormonalnym. Zgodnie z opiniami specjalistów wyżej wymienione preparaty spełniają przypisywaną im rolę. Inne zarejestrowane w Polsce środki antykoncepcyjne, nie zamieszczone w wykazie leków refundowanych, dostępne są za 100% odpłatnością. Ze względów finansowych aktualnie nie jest możliwe objęcie refundacją większej ilości środków antykoncepcyjnych. Sekretarz stanu Maciej Piróg Warszawa, dnia 1 kwietnia 1999 r.
- Interpelacja w sprawie kształtowania się produktu krajowego brutto
- Interpelacja w sprawie możliwości uzależnienia rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług od zapłaty za dostawę towarów i usług
- Interpelacja w sprawie siedzib przedstawicieli samorządów województw do Komitetu Regionów w Unii Europejskiej na przykładzie opolskiego samorządu wojewódzkiego
- Interpelacja w sprawie inwestycji drogowych w woj. podkarpackim
- Interpelacja w sprawie przywrócenia terminu zgłoszenia posiadania uprawnień tłumacza przysięgłego zgodnie z ustawą o zawodzie tłumacza przysięgłego