Debaty sejmowex908 Kadencja

Interpelacja w sprawie trudności wynikających z rozporządzenia ministra finansów w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe

   Szanowna Pani Minister! Z doniesień prasowych wynika, iż zaczynają obowiązywać zmienione przepisy rozporządzenia ministra finansów w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz.U. z 2007 r. Nr 123, poz. 854). Jeszcze wczoraj na żądanie wnioskodawcy zaświadczenie mogło być wydawane na przedłożonym przez niego formularzu. Dziś fiskus, wydając zaświadczenie, musi zamieścić na formularzu informację dotyczącą opłaty skarbowej: czy podatnik ją zapłacił, czy też z obowiązku tego został zwolniony i na jakiej podstawie. Wymóg ten może powodować pewne trudności dla podatników, bo urzędy dysponują wprawdzie drukami różnych formularzy, ale nie są przygotowane na wszystkie możliwe sposoby. Przy przygotowywaniu zaś własnego formularza może okazać się, że podatnik zrobił to błędnie i zaświadczenia nie dostanie, przynajmniej nie tak szybko, jak chciałby. Jeśli na własnym formularzu podatnik zechce uzyskać zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości w przypadku, gdy będzie ubiegać się o kredyt w banku, przedłożony dokument w zakresie opłaty skarbowej powinien zawierać elementy takie jak zmieniony formularz ZAS-W - wynika z informacji uzyskanych w Krajowej Informacji Podatkowej. Tam zaś jest miejsce na to, by organ podatkowy stwierdził, że dokonano zapłaty opłaty skarbowej, albo stwierdził, że nie pobrano opłaty skarbowej z miejscem na wyjaśnienie, na jakiej podstawie opłata nie została pobrana, a także że podatnik nie podlega opłacie skarbowej lub jest z niej zwolniony i na jakiej podstawie. Oznacza to, że podatnik sam będzie musiał sprawdzić, czy żądane zaświadczenie podlega opłacie, czy też jest z niej zwolnione. Podatnik ma prawo zwrócić się do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia dotyczącego każdej informacji. Aby uzyskać zaświadczenie, podatnik nie musi korzystać z konkretnego wniosku. Może to również zrobić na własnym formularzu. Często podatnik, który przychodzi do urzędu skarbowego po zaświadczenie, nie wie dokładnie, jaki formularz jest mu potrzebny i w jaki sposób miałby sam go sporządzić. Dopiero gdy wyjaśni, do jakich celów jest mu takie zaświadczenie potrzebne, ustalane jest, jakie informacje mają się na nim znaleźć. Ponieważ w tym roku podatnicy nie składają deklaracji na podatek dochodowy, wielu instytucji, np. banków, nie zadowala zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach. Na prośbę podatników wydajemy informację np. o wpłaconym podatku w tym roku, czyli w istocie o wpłaconych zaliczkach na podatek dochodowy. W takich przypadkach zazwyczaj swoimi metodami formułujemy takie informacje, choć podatnicy przedstawiają je również na własnych formularzach. Dodaje, że informację o opłacie skarbowej na formularzach przedstawianych przez podatników prawdopodobnie urzędnicy będą zamieszczali w postaci ręcznej adnotacji z podpisem osoby upoważnionej, ewentualnie będzie to stempel. Na razie jednak w urzędach brak odpowiednich pieczątek. Sprawę komplikuje też nowo dodany przepis o konieczności tłumaczenia, gdy formularz jest sporządzony w języku obcym. Sprowadza się to do tego, że organ wyda odpowiednie zaświadczenie, jeśli zostanie ono wcześniej poświadczone przez tłumacza przysięgłego. W praktyce oznacza to wzrost kosztów. Podatnik będzie musiał zapłacić nie tylko za zaświadczenie, ale i za usługę tłumaczenia. Do tej pory jednak wystarczało sporządzane przez tłumacza uwierzytelnienia za zgodność z oryginałem. Cena kalkulowana jest w oparciu o proste zależności: ilości tekstu, rodzaj języka, z którego lub na który ma zostać przetłumaczony tekst, oraz termin, na który tłumaczenie ma być gotowe. Wyznacznikiem ilościowym jest strona tekstu, która urzędowo została ustalona na 1125 znaków w przypadku tłumaczenia przysięgłego. Klient może też przyjść z dokumentem oryginalnym oraz gotowym jego tłumaczeniem, które zostanie przez tłumacza przysięgłego sprawdzone i uwierzytelnione za zgodność z oryginałem. Problem w tym, że z danych Krajowej Informacji Podatkowej wynika, że skoro w rozporządzeniu jest mowa o tłumaczeniu przysięgłym, to uwierzytelnienie tłumacza przysięgłego za zgodność z oryginałem raczej nie będzie honorowane. O praktykę radzono jednak pytać w konkretnym urzędzie skarbowym. Informacje te nie są bez znaczenia. Za uwierzytelnienie płacimy o połowę mniej niż za tłumaczenie przysięgłe. A zatem znowu może okazać się, że co urząd to inna praktyka. Tymczasem formularze z zaświadczeniem wydawanym w języku obcym są dość powszechne, zwłaszcza w przypadku osób pracujących za granicą. Potwierdza to Edyta Baniszewska. Na potrzeby obcych pracodawców zainteresowani zazwyczaj potrzebują zaświadczeń o miejscu zamieszkania dla obliczenia właściwego podatku za granicą.    W związku z powyższym pragnę zadać Pani Minister następujące pytania, na które oczekuję odpowiedzi:    1. Czy formularze wniosków muszą zawierać informację o opłacie skarbowej?    2. Dlaczego na dodatkowe wydatki muszą przygotować się zarabiający za granicą?    3. Czy zmiany prawa obowiązują nowe przepisy o wydawaniu zaświadczeń?    Z poważaniem    Poseł Adam Ołdakowski    Bartoszyce, dnia 26 lipca 2007 r.