Debaty sejmowex908 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku aktów wykonawczych do ustawy o ochronie zwierząt

   Odpowiadając na interpelację pań posłanek Agnieszki Pasternak i Katarzyny Marii Piekarskiej w sprawie aktów wykonawczych do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (DzU nr 111, poz. 724), z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przekazuję następujące informacje.    Ustawa o ochronie zwierząt zgodnie z art. 44 weszła w życie po upływie 30 dni od jej ogłoszenia, tj. w dniu 23 października 1997 r., natomiast przepis art. 42 tej ustawy przez okres 12 miesięcy zachował w mocy dotychczasowe przepisy. Zatem początek zaległego terminu do wydania aktów wykonawczych rozpoczyna się w dniu 23 października 1998 r.    Ustawa ta zawiera 17 upoważnień do wydania normatywnych aktów prawnych, z których do chwili obecnej 2 zostały już zrealizowane: rozporządzenie ministra transportu i gospodarki morskiej z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków transportu zwierząt (DzU nr 86, poz. 552) i rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 26 sierpnia 1998 r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (DzU nr 116, poz. 753).    Pozostałe upoważnienia dotyczą wydania 2 rozporządzeń Rady Ministrów i 13 rozporządzeń ministrów: edukacji narodowej (2), kultury i sztuki (1), ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa (2), rolnictwa i gospodarki żywnościowej (5) oraz spraw wewnętrznych i administracji (2). W większości przypadków ustawa zobowiązuje ministrów do wydania aktów prawnych wspólnie z innymi ministrami, w porozumieniu z jednym lub kilkoma ministrami, bądź też po zasięgnięciu opinii organizacji pozarządowych zajmujących się w swej działalności ochroną zwierząt.    Biorąc pod uwagę ilość upoważnień zawartych w ustawie o ochronie zwierząt, niezwykle skomplikowaną materię do uregulowania w aktach wykonawczych (często nowatorską, dotychczas nie regulowaną prawnie), konieczność uwzględnienia w pracach nad wieloma projektami regulacji obowiązujących w krajach Unii Europejskiej, a także, a może nawet przede wszystkim, bardzo szeroki zakres uzgodnień większości projektów aktów prawnych - przewidziane ustawą vacatio legis do wydania aktów wykonawczych okazało się niewystarczające do przeprowadzenia wszystkich prac z tym związanych, z których część ze swej istoty jest nie mniej czasochłonna niż prace parlamentarne nad projektem ustawy.    Należy także wskazać na jedno z utrudnień przedłużające opracowanie niektórych projektów aktów prawnych, do których zalicza się też konieczność regulowania problematyki nie objętej do tej pory zakresem działania danego ministra lub kierownika urzędu centralnego. Odnosi się to m.in. do ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej zobligowanego do określenia szczegółowych warunków utrzymania poszczególnych zwierząt wykorzystywanych do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych i specjalnych oraz trybu i szczegółowych warunków nadania uprawnień osobom upoważnionym do prowadzenia tresury zwierząt (art. 17 ust. 8 i 9 ustawy), a także do przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych zobowiązanego do opracowania projektów rozporządzeń Rady Ministrów, stanowiących wykonanie upoważnienia zawartego w art. 32 ustawy. W związku z powyższym opracowanie projektów tych aktów prawnych wymaga zasięgnięcia opinii ekspertów, zebrania specjalistycznej dokumentacji oraz wykonania ekspertyz, co w ciągu jednego roku nie było możliwe do zrealizowania.    Ponadto nie można również pominąć kwestii, iż część spraw odesłanych do uregulowania w aktach wykonawczych wiąże się z zabezpieczeniem w ustawie budżetowej na 1999 r. środków finansowych niezbędnych do ich realizacji, co wymaga przeprowadzenia dodatkowych uzgodnień z ministrem finansów i zatwierdzenia ich wyników przez Radę Ministrów. Dotyczy to na przykład stworzenia finansowych możliwości funkcjonowania nowych instytucji, jakimi staną się Krajowa Komisja Etyczna oraz lokalne komisje etyczne, których statutowym celem działania będzie ochrona zwierząt.    Z przesłanych wyjaśnień ministrów odpowiedzialnych za realizację poszczególnych upoważnień wynika, że większość projektów aktów wykonawczych została opracowana i poddana uzgodnieniom wewnątrzresortowym, część z nich znajduje się w uzgodnieniach międzyresortowych lub w najbliższym czasie zostanie przesłana do tych uzgodnień, natomiast część projektów zakończonych uzgodnieniami międzyresortowymi przygotowywana jest do podpisu ministra i przesłania innym ministrom do podpisu ˝w porozumieniu˝.    Oceniając stan zaawansowania prac legislacyjnych nad niektórymi aktami wykonawczymi do ustawy o ochronie zwierząt można przypuszczać, że wiele z nich zostanie wydanych do końca br. Natomiast uwzględniając niektóre z ww. utrudnień, takich jak: konieczność uzyskania wielu opinii i ekspertyz, spełnienie wymogu przeprowadzenia szerokich uzgodnień, a także ˝zabezpieczenia˝ źródeł finansowania niektórych przedsięwzięć - w przypadku paru aktów wykonawczych, na obecnym etapie prac, nie jest możliwe określenie terminu ich zakończenia.    Niezależnie od powyższego należy również zwrócić uwagę na fakt, iż poszczególnie ministrowie nie mogli przed uchwaleniem ustawy o ochronie zwierząt przystąpić do opracowywania projektów aktów wykonawczych, bowiem ustawa ta została uchwalona z inicjatywy poselskiej. Natomiast, co raz jeszcze trzeba podkreślić, zbyt krótkie dla większości upoważnień przewidziane ustawą vacatio legis uniemożliwiło wydanie na ich podstawie wszystkich wykonawczych aktów prawnych przed wygaśnięciem dotychczasowych.    Pragnę jednocześnie zapewnić, iż w większości resortów problematyka dotycząca ochrony zwierząt jest traktowana na zasadach priorytetowych i że ministrowie dołożą wszelkich starań, ażeby w możliwie najkrótszym czasie zrealizować wszystkie upoważnienia zawarte w omawianej ustawie.    Minister    Wiesław Walendziak    Warszawa, dnia 20 października 1998 r.