Debaty sejmowex908 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie niemożności zatrudniania w Polsce cudzoziemców zgodnie z przepisami Kodeksu pracy

   Odpowiadając na interpelację pani poseł Agnieszki Pasternak, skierowaną do ministra pracy i polityki społecznej, dotyczącą stosowania przepisu art. 251 Kodeksu pracy do cudzoziemców zatrudnianych w Polsce na podstawie przepisów Kodeksu pracy, uprzejmie wyjaśniam, co następuje:    Do cudzoziemców podejmujących zatrudnienie na terytorium RP w trybie ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 2001 r. nr 6, poz. 56, z późn. zm.) mają zastosowanie przepisy art. 50 tej ustawy. Zgodnie z tymi przepisami cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Warunkiem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Pracodawca zawiera z cudzoziemcem umowę dotyczącą zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej na czas udzielonego zezwolenia, a więc na czas określony.    Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przewidują zatem szczególne zasady zatrudniania cudzoziemców na podstawie umów o pracę zawieranych na czas określony (na czas udzielonego zezwolenia). Oznacza to, że do tej kategorii pracowników nie mają zastosowania ogólne przepisy Kodeksu pracy, regulujące przypadki wielokrotnego zawierania terminowych umów o pracę między tymi samymi stronami stosunku pracy. Mam tu na uwadze przepisy art. 251 Kodeksu pracy. Mają one zastosowanie wyłącznie w przypadkach braku szczególnej regulacji omawianej kwestii, dotyczącej określonych kategorii pracowników.    Dodatkowo pragnę zwrócić uwagę pani poseł, iż cudzoziemcy nie są jedyną grupą pracowników, których dotyczy szczególna regulacja związana z zawieraniem umów o pracę na czas określony. Można bowiem wskazać na nauczycieli objętych przepisem art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta nauczyciela. Wyłączenie stosowania do tej kategorii pracowników przepisu art. 251 Kodeksu pracy znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 września 1999 r. (sygn. akt I PKN 235/99 - OSNAP 2001/3/64) powołany przepis Karty nauczyciela, według którego nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem na czas określony może nastąpić wyłącznie w przypadku zaistnienia potrzeby wynikającej z organizacji nauczania lub zastępstwa nieobecnego pracownika, wyłącza stosowanie art. 251 Kodeksu pracy.    Minister    Jerzy Hausner    Warszawa, dnia 4 marca 2002 r.