Debaty sejmowex908 Kadencja

Interpelacja w sprawie przepisów przejściowych ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

   Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 167 poz. 1398) szczegółowo uregulowała zasady i tryb pobierania kosztów sądowych w sprawach cywilnych, zasady ich zwrotu, wysokość opłat sądowych w sprawach cywilnych, zasady zwalniania od kosztów sądowych oraz umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminu zapłaty należności sądowych. Ustawa ma zastosowanie do spraw wszczętych podczas jej obowiązywania. Zgodnie zaś z art. 149 ustawy, w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. Zapis ten budzi szereg wątpliwości w praktyce. Nie jest bowiem jasne, który moment jest decydujący o zakończeniu postępowania w danej instancji. Dla przykładu: jeżeli za zakończenie postępowania w danej instancji należy rozumieć wydanie w sprawie wyroku, to pojawia się pytanie - jak należy zakwalifikować wniosek strony o doręczenie jej wyroku albo wyroku wraz z uzasadnieniem? Większe wątpliwości (o wiele większych ewentualnych niekorzystnych dla stron konsekwencjach) powstają przy wnoszeniu środków zaskarżenia. Powstaje bowiem np. pytanie - czy apelacja, która wnoszona jest od wyroku sądu I instancji za pośrednictwem tego sądu do sądu II instancji, jest traktowana jako pismo składane w toku postępowania w I instancji, czy też należy ją uznać jako pismo składane już po zakończeniu postępowania w danej instancji? Jeszcze większy problem jest w przypadku zażaleń np. na postanowienie o odrzuceniu pozwu. Wówczas zasadniczo można by uznać, że takie postanowienie kończy postępowanie w danej instancji, ale niekoniecznie, bo zgodnie z art. 395 §2 Kpc, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt sądowi drugiej instancji, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. A zatem - czy w takim przypadku postępowanie na skutek zażalenia jest postępowaniem przed sądem II instancji i czy stosujemy do niego przepisy ˝nowej˝ ustawy, czy też jest postępowaniem w dotychczasowej instancji i stosujemy ˝stare˝ przepisy? Uwagi przy tym wymaga, iż strona nie jest w stanie przewidzieć - czy w sytuacji, kiedy postanowienie jest oczywiście nieuzasadnione, sąd rozpozna zażalenie od niego we własnym zakresie, czy też przekaże akta sprawy sądowi drugiej instancji.    Jak wskazuje powyższe, przepis art. 149 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest wyjątkowo nieprecyzyjny, co utrudnia pracę sądów, a także stron postępowania sądowego. Wymaga on zatem szybkiej nowelizacji i doprecyzowania.    W tym stanie rzeczy zapytuję:    - czy Pan Minister zamierza przygotować nowelizację opisanego wyżej przepisu art. 149 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych?    - jak, zdaniem Pana Ministra, należy rozumieć termin ˝zakończenie postępowania w danej instancji˝ i który moment należy uznać za kończący postępowanie w danej instancji w opisanych wyżej przykładach?    Z poważaniem    Poseł Jacek Falfus    Warszawa, dnia 17 marca 2006 r.