Debaty sejmowex908 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie realizacji niektórych postanowień ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej

   Odpowiadając na interpelację posła na Sejm RP pana Jana Sieńki w sprawie realizacji niektórych postanowień ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej (DzU nr 41, poz. 251)) z upoważnienia prezesa Rady Ministrów pana Jerzego Buzka, przedkładam poniższe wyjaśnienia.    Przedmiotem regulacji majątkowych na zasadach określonych w ustawie może być ok. 1000 cmentarzy, 300 synagog, 100 domów modlitw oraz kilkaset innych obiektów służących w przeszłości celom kultu religijnego (domy pogrzebowe, łaźnie rytualne), działalności oświatowo-wychowawczej i charytatywno-opiekuńczej gmin wyznaniowych żydowskich (szkoły, szpitale, ochronki, domy starców) znajdujących się na terenie Polski. Można przyjąć, że regulacje majątkowe gmin wyznaniowych żydowskich obejmują ogółem - nie licząc cmentarzy - ok. 700 nieruchomości. Dla porównania - osoby prawne Kościoła katolickiego złożyły ogółem 3036 wniosków, zaś Kościół Ewangelicko-Augsburski - 1200 wniosków.    Zawarte w uchwalonej w dniu 20 lutego 1997 r. ustawie o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich przepisy opierają się na konstrukcji analogicznej do zastosowanej w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku państwa do Kościoła katolickiego oraz ustawie z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Na ich podstawie Komisja Majątkowa (do spraw Kościoła katolickiego) rozpatrzyła ogółem - według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. - 2169 wniosków, zaś Komisja Regulacyjna (do spraw Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego) - ogółem 263 wnioski.    Spory i kontrowersje związane z realizacją ustawy o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w części dotyczącej regulacji majątkowych nie wynikają z brzmienia przepisów. Przepisy te funkcjonują od kilku lat i sprawdziły się w praktycznej realizacji. Problemem wydaje się natomiast znajomość tych przepisów.    Inną kwestią jest, że wszelkie regulacje majątkowe są ze swej istoty konfliktogenne. Jednakże interes organów samorządu, jak i innych zainteresowanych podmiotów jest chroniony przyjętym trybem postępowania regulacyjnego. Zapewniony jest w nim udział wszystkich zainteresowanych stron, w szczególności przedstawicieli skarbu państwa, organów samorządu i obecnych użytkowników nieruchomości. Postępowanie regulacyjne jest w dużej mierze kontradyktoryjne. Komisja Regulacyjna ma obowiązek zbadania dowodów prawnych i faktycznych przedstawionych przez uczestników postępowania.    Prawa nabyte właścicieli są zabezpieczone przepisami prawa. Właściwy w tej sprawie art. 30 ust. 4 ustawy o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich stanowi wprost, że regulacje majątkowe nie mogą naruszać praw osób trzecich. Orzeczenia Komisji Regulacyjnej nie mogą więc spowodować pozbawienia lub naruszenia prawa własności nieruchomości.    Minister    Janusz Tomaszewski    Warszawa, dnia 25 lutego 1999 r.